Արաբական երկրների իրադարձությունները կշեղեն Բաքվի ուշադրությունը ղարաբաղյան հարցից. քաղաքագետ

Արաբական երկրների իշխող ռեժիմների տապալման հետ կապված իրադարձությունները կարող են շեղել Բաքվի ուշադրությունը ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացից և կստիպեն կենտրոնանալ ներքին խնդիրների վրա, կարծում է «Եվրոպական ինտեգրացիա» ՀԿ-ի ղեկավար Կարեն Բեքարյանը:

«Ալիևի կլանի հիմնական ուշադրությունը արտաքին քաղաքական հարցերից, մասնավորապես՝ ղարաբաղյան խնդրից շեղվում է ներքին խնդիրների, իշխանությունը պահելու և իրադարձությունների զարգացման անցանկանալի սցենարը կանխելու փորձերի վրա, քանի որ Ալիևի կլանը ենթարկված է նույն վտանգին, ինչ արաբական երկրներում տապալված ռեժիմներինը», - ասաց նա «Նովոստի-Արմենիա» գործակալությանը տված հարցազրույցում:

Քաղաքագետի խոսքերով՝ այս ամենը բարդացնում է բանակցությունների կառուցողականությունը Ադրբեջանի կողմից և ազդում է ղարաբաղյան հարցի վրա, որը կարող է պակաս կարևոր դառնալ ադրբեջանական իշխանությունների համար, կամ այն կծառայի միայն որպես մանիպուլյացիայի առարկա:

«Ամեն դեպքում, չարժե Բաքվից կառուցողական մոտեցում ակնկալել», - նշեց նա:

Մեկնաբանելով հարավկովկասյան տարածաշրջանի համար արաբական բանակցությունների հնարավոր հետևանքները՝ Բեքարյանն ընդգծեց, որ Սիրիայում և Լիբիայում տեղի ունեցած իրադարձություններում առանցքային խաղացողների ներգրավվածությունը չի շեղի նրանց ուշադրությունը տարածաշրջանից:

«Այսօրվա դրությամբ Հարավային Կովկասն այն տարածաշրջանն է, որը չի կարող հանվել ԵՄ-ի կամ ԱՄՆ-ի օրակարգից, քանի որ այն կարևոր է մասնավորապես տարանցման և հաղորդակցության տեսակետից: Այսինքն չարժե ակնկալել, որ Լիբիայի, Աֆղանստանի, Իրաքի, Սիրիայի պատճառով Հարավային Կովկասի նկատմամբ ուշադրությունը կարող է անհետանալ», - հայտարարեց նա:

Քաղաքագետը հավելեց, որ ընդհակառակը, հաշվի առնելով այդ երկրների հետ աշխարհագրորեն մոտ լինելը՝ Հարավային Կովկասը շատ գերտերությունների համար ռազմավարական հետաքրքրություն է ներկայացնում, այդ պատճառով տարածաշրջանում ազդեցության ուժեղացումը թույլ է տալիս նրանց դիտարկել իրադարձությունները շատ մոտիկից:

Նրա խոսքերով՝ Հայաստանի վրա կազդի այն, որ Սիրիայում տեղի ունեցող իրադարձություններում ներգրավված են նաև նրա անմիջական հարևանները՝ Թուրքիան և Իրանը:

«Իրադարձությունների հնարավոր զարգացումը, մասնավորապես՝ քրդական շարժման ակտիվացումը չի կարող այս կամ այն կերպով չազդել մեզ վրա: Իրանը ևս կարող է ներգրավված լինել Սիրիայում տեղի ունեցող գործընթացներում: Խոսքը աշխարհագրորեն մեզ մոտ գտնվող տարածաշրջանների մասին է, և անհնար է, որ այդ գործընթացները չազդեն մեզ վրա: Այլ հարց է, թե ինչպիսի՞ ազդեցություն կունենան: Դա արդեն կախված է այն բանից, թե ինչպես կզարգանան իրադարձությունները», - եզրափակեց քաղաքագետը:

Փետրվարի կեսին Լիբիայում զանգվածային ցույցեր սկսվեցին՝ Քադաֆիի հրաժարականի պահանջով, որոնք վերաճեցին զինված դիմադրության կառավարական ուժերի և խռովարարների միջև: Այս դիմադրության զոհերի թիվը հասնում է հազարների:

Լիբիայի արևելքում գտնվող Բենգազի քաղաքում փետրվարի 27-ին ապստամբներն Անցումային ազգային խորհուրդ (ԱԱԽ) ձևավորեցին, որը հայտարարեց երկրում իշխանության միակ լեգիտիմ մարմինը: Շուրջ 45 երկիր, այդ թվում նաև ԱՄՆ-ն Քադաֆիի ռեժիմը ոչ լեգիտիմ է ճանաչել և փաստորեն հայտարարել է, որ ճանաչում է Ժամանավոր անցումային խորհուրդը՝ որպես Լիբիայի ժողովրդի օրինական ներկայացուցիչ:

ՄԱԿ-ի ԱԽ-ն մարտի 17-ին անթռիչք գոտի է մտցրել Լիբիայում։ Անթռիչք գոտու ապահովման, զենքի մատակարարման արգելքի և քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության համար արևմտյան երկրների կոալիցիան մարտի 19-ին հերթական ռազմական օպերացիան է սկսել Լիբիայում, որի ղեկավարությունը մի քանի օր անց ամբողջությամբ անցել է ՆԱՏՕ-ին։ Օպերացիայի մանդատը լրանում էր հունիսի 27-ին, բայց ՆԱՏՕ-ն երկարացրել է օպերացիան 90 օրով՝ մինչև սեպտեմբերի վերջ։

Օգոստոսի 22-ին ապստամբ ջոկատները զբաղեցրել են Լիբիայի մայրաքաղաք Տրիպոլիի մեծ մասը: Հաջորդ օրը ապստամբների ուժերն իրենց վերահսկողության տակ են առել կառավարական զորքերի վերջին կետը՝ Բաբ ալ Ազիզիա թաղամասը, որտեղ գտնվում է Մուամար Քադաֆիի նստավայրը:

Այս ամենից հետո Ժամանակավոր անցումային խորհուրդը (ԺԱԽ) հայտարարեց նախկին ռեժիմի նկատմամբ իր վերջնական հաղթանակի մասին:

Սեպտեմբերի 1-ին Ռուսաստանը պաշտոնապես ճանաչեց Լիբիայի ԺԱԽ-ին՝ որպես գործող իշխանություն: Լիբիայի առաջնորդի ճակատագրի մասին տեղեկատվություն դեռ չկա:-0-