Ամիրյան փողոցը Պապ թագավորի անվամբ վերանվանելու նախագիծը չընդունվեց քվորում չլինելու պատճառով
ԵՐԵՎԱՆ, 21 ապրիլի․/Նովոստի-Արմենիա/․Երևանի ավագանին հետաձգել է երեքշաբթի օրվա նիստը՝ Կենտրոն վարչական շրջանի Արսեն Ամիրյան փողոցը Պապ թագավորի պատվին վերանվանելու հարցի քննարկումը՝ քվորում չլինելու պատճառով:
Նախաձեռնության հեղինակը «Ազգային առաջընթաց» խմբակցության անդամ Հայկ Գրիգորյանն էր։
«Պապ թագավորը հայոց պատմության մեջ այն թագավորներից է, որը կարճատև կառավարման ժամանակում հասցրել է իրականացնել խոշոր բարեփոխումներ», - ասաց Գրիգորյանը։
Նրա խոսքով՝ հրապակում կա Տիգրան Մեծի փողոց, Վազգեն Սարգսյանի փողոց և այս ֆոնին Ամիրյանը համահունչ չէ իր պատմական նշանակությամբ։
Բոյկոտ
Քննարկման ընթացքում ընդդիմադիր խմբակցությունների որոշ ներկայացուցիչներ բոյկոտել են նիստը և լքել դահլիճը։ Նրանք անվանափոխության գործընթացը անվանել են «արհեստական» և «ժամանակավրեպ» և պահանջել են լրացուցիչ քննարկում՝ համաձայնության հասնելու համար։
Քաղաքապետի դիրքորոշումը
Երևանի քաղաքապետ Տիգրան Ավինյանն առաջարկել է նախագիծը լրացուցիչ քննարկել ավագանու մյուս խմբակցությունների հետ և համաձայնության հասնելու դեպքում այն ներառել առաջիկա նիստերից մեկի օրակարգում։
«Ինչպես հասկացա, սկզբունքային անհամաձայնություն չկար, մասնավորապես, «Հանրապետություն» խմբակցության մոտ, որոշ գործընկերներ էլ էլի հարաբերականորեն բովանդակայաին դրական մոտեցում ունեին,»,- նշել է քաղաքապետը։
Ավինյանը նաև երևանցիներին կոչ է արել ակտիվ մասնակցություն ցուցաբերել քվեարկություններին «Ակտիվ քաղաքացի» հարթակում։
Պապ թագավորի մասին
Պապը համարվում է Արշակունիների դինաստիայի նշանավոր անդամ՝ իր ակտիվ ներքին և արտաքին քաղաքականության շնորհիվ, չնայած իր կարճատև գահակալությանը։ Նա դարձավ Հայաստանի թագավոր 368 թվականին՝ մինչև չափահաս դառնալը, և գահակալեց մոտ վեց տարի։
Ներքին քաղաքականության մեջ Հռոմի պապը ամրապնդեց թագավորական իշխանությունը, նվազեցրեց եկեղեցու ազդեցությունը հողային տիրույթների վրա, որոշ եկեղեցական հողեր փոխանցեց արքունիքին, սահմանափակեց վանականների թիվը և որոշ հոգևորականների զորակոչեց զինվորական ծառայության: Նրա ղեկավարությամբ ամրապնդվեց նաև Հայ Առաքելական Եկեղեցու անկախությունը. կաթողիկոսները սկսեցին նշանակվել երկրի ներսում, այլ ոչ թե Կեսարիայում:
Արտաքին քաղաքականության մեջ Պապը ավելի անկախ ուղի էր վարում՝ ձգտելով նվազեցնել Հռոմեական կայսրությունից կախվածությունը և հասնել հռոմեական զորքերի դուրսբերմանը հայկական տարածքից։ Սա հանգեցրեց Հռոմի հետ հարաբերությունների լարվածության և կայսր Վաղեսի հետ հակամարտության։ 374 թվականին Պապը սպանվեց հռոմեացիների կողմից խնջույքի ժամանակ։

