«Գերիների հարցը պետք է փնտրել Ադրբեջանի հետ խաղաղության համատեքստում». Միրզոյան

ԵՐԵՎԱՆ, 5 նոյեմբերի․ /Նովոստի–Արմենիա/․ Ադրբեջանում պահվող հայ գերիների արձակման և անհետ կորածների ճակատագիրը պարզելու հարցերը անհրաժեշտ է փնտրել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության ամրապնդման և ինստիտուցիոնալացման համատեքստում, հայտարարել է ՀՀ արտաքին գործերի և միջազգային առևտրի նախարար Արարատ Միրզոյանը:

Ազգային ժողովի մշտական հանձնաժողովների համատեղ նիստում 2027 թվականի պետական բյուջեի նախագծի նախնական քննարկման ժամանակ նախարարն ընդգծել է, որ երկու երկրների միջև հարաբերությունների լիակատար կարգավորումը ենթադրում է հումանիտար հարցերի կարգավորում:

«Խաղաղությունը հաստատվում է, բայց կա հաշտեցման երկար գործընթաց, և սա չի կարող ամբողջական լինել առանց հումանիտար հարցերի, գերիների, անհետ կորածների հարցերի ամբողջական հասցեագրման», - նշել է Միրզոյանը։

Նախարարը հայտնել է, որ հայկական կողմը շարունակում է աշխատանքն այս ուղղությամբ:

Միրզոյանը հիշեցրել է պահվող անձանց խմբի ազատ արձակման մասին, որը տեղի էր ունեցել մեկ տարուց էլ քիչ ժամանակ առաջ: Միևնույն ժամանակ նա ընդունել է, որ հարցը դեռևս վերջնական լուծում չի ստացել:

«Սա հարց է, որը դեռ իր վերջնական, ամբողջական լուծմանը սպասում է, և մենք աշխատում ենք այդ ուղղությամբ», - ասել է նախարարը:

Բաքվում պահվող հայ գերիների մասին

2026 թվականի փետրվարի 5-ին Բաքվի դատարանը ցմահ ազատազրկման է դատապարտել Արցախի նախկին նախագահ Արայիկ Հարությունյանին, Պաշտպանության բանակի նախկին հրամանատարներ Լևոն Մնացականյանին և Դավիթ Մանուկյանին, խորհրդարանի նախկին խոսնակ Դավիթ Իշխանյանին և ԱԳ նախկին ղեկավար Դավիթ Բաբայանին։

Լեռնային Ղարաբաղի նախկին նախագահներ Արկադի Ղուկասյանը և Բակո Սահակյանը դատապարտվել են 20-ական տարվա ազատազրկման։ Ցմահ ազատազրկում նրանց նկատմամբ չի կիրառվել տարիքի պատճառով. երկուսն էլ 65-ից բարձր են։

Փետրվարի 17-ին 20 տարվա ազատազրկման է դատապարտվել նաև Լեռնային Ղարաբաղի նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանը։ Նրա պաշտպանությունը հերքել է մեղադրանքները և հայտարարել արդար դատաքննության իրավունքի խախտման մասին։

Ադրբեջանում պահվող հայ ռազմագերիների և քաղաքացիական անձանց ստույգ թիվն անհայտ է։

Բաքվում հայտարարում են շուրջ 30 պահվող հայերի մասին, մինչդեռ հայաստանյան իրավապաշտպան կազմակերպությունները պնդում են, որ նրանց փաստացի թիվը կարող է մոտ 80-ով ավելի լինել։