478.85
+0.03
558.1
+0.51
7.99
-0.15
+21
Եղանակը Երևանում
Հայ
Ադրբեջանի ազատության համար պայքարում էին ջարդարարներն ու մարդասպանՆերը...
12:43
20 Հունվարի 2010

Ադրբեջանում հերթական պետական քարոզչությունն այսօր կհասնի իր գագաթնակետին: Ուղիղ քսան տարի առաջ խորհրդային ղեկավարությունը՝ հանկարծ հիշելով, որ պետության կարևորագույն գործառույթը սեփական քաղաքացիների անվտանգության ապահովումն է, որոշում ընդունեց կարգուկանոն հաստատել Բաքվում, որտեղ ողջ շաբաթ չէին դադարում արյունոտ հայկական ջարդերը:

Հայերի զանգվածային սպանություններն ու բռնի արտաքսումը Ադրբեջանի մայրաքաղաքում սկսվեցին 1990 թ. հունվարի 13-ին: Այն ժամանակվա արյունոտ խրախճանքի ողջ սարսափն ու անհեթեթությունն ընդծում էր այն փաստը, որ Բաքվում գտնվող զինվորական ստորաբաժանումները, այդ թվում նաև՝ ներքին զորքերի 12 հազարանոց համակազմը չէին միջամտում իրավիճակին:

Քաղաքը, փաստորեն, հանձնված էր արյան հոտից արբած և գազազած հազարավոր խելագարներին, ովքեր անպատիժ սպանում էին խաղաղ, անմեղ մարդկանց:

Սակայն ինչպե՞ս են այսօր Ադրբեջանում անվանում այդ խելագարությունը: Ոչ այլ կերպ, քան՝ ազգային-ազատագրական պայքար: Եվ ի՞նչ եք կարծում, ո՞վ է այդպես բնութագրում սեփական հայրենակիցների վայրենի, միջնադարյան հանցագործությունը... Կովկասի մահմեդականների վարչության ղեկավար, շեյխ-ուլ-Իսլամ Ալահշուքյուր Փաշազադեն:

Պարզվում է, որ կարգուկանոն հաստատելով Բաքվում՝ «խորհրդային ռեժիմը փորձում էր խեղդել ադրբեջանական ժողովրդավարությունը և Ադրբեջանի ազգային-ազատագրական շարժումը ներկայացնել որպես մահմեդական ֆունդամենտալիզմի և ծայրահեղականության դրսևորում»:

Ինչպես արդեն կռահեցիք, ազգային-ազատագրական շարժումը էթնիկ զտումներն են, խաղաղ մարդկանց սպանությունը, թալանը, բռնաբարությունը, ծերերին, կանանց և երեխաներին ծաղրուծանակի առարկա դարձնելը: Իսկ այդ շարժման հերոսները  գազանաբարո մարդկանց ոհմակներն են, ովքեր քաղաքում դեսուդեն էին ընկնում՝  նոր զոհեր փնտրելու և իրենց նախնադարյան, քարանձավային բնազդները բավարարելու համար: Բավականին հետաքրքիր պետություն կարող էր ծնվել այդ գործընթացների ընդերքում...

Իրականացված հանցագործության ժխտման դիրքորոշումը հատուկ է ոչ միայն Ադրբեջանի բարձրաստիճան հոգևորականներին, այլև ադրբեջանական պետությանն ընդհանրապես:

Բաքվեցի քարոզիչները սովոր են ի ցույց դնել այս կամ այն ողբերգական իրադարձության հետևանքները, այլ ոչ թե պատճառները: Դա վերաբերում է ինչպես 1990 թ.-ին Բաքվում տեղի ունեցած իրադարձություններին, այնպես էլ ղարաբաղյան հակամարտությանը: Խոսելով ադրբեջանական հողերի, այսպես կոչված, «օկուպացիայի» մասին՝ Բաքվում խորամանկորեն լռում են հակամարտության նախապատմության, դրա պատճառների մասին, որոնց արմատները գտնվում են  Լեռնային Ղարաբաղի հայկական բնակչությունը վերացնելու՝ նրանց ձգտման մեջ:

Բաքվեցի ջարդարարներին հերոսացնելը, պետական մակարդակով նրանց մեծարելը Ադրբեջանի կազմում Լեռնային Ղարաբաղը լինելու անհնարինության ամենածանրակշիռ ապացույցն է: Այս մասին հայտարարում են Հայաստանում և Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետությունում, և այս ամենը հստակորեն հասկանում են նաև համաշխարհային առաջատար խաղացողները:

Բաքվում իրականացված ցեղասպանությունը, ըստ էության, անպատիժ մնաց: Պատասխանատվություն չկրեցին ոչ հայկական ջարդերի իրական կազմակերպիչները, ոչ այն անձինք, որոնց հանցավոր անգործության պատճառով իրականացվեց այդ հրեշային հանցագործությունը:

Սակայն այս ոճրագործության դատապարտումը, առաջին հերթին՝ Ադրբեջանի կողմից, կարող է սկիզբ դնել երկու հարևան ժողովուրդների միջև վստահության մթնոլորտի ձևավորմանը, երկար սպասված խաղաղության հաստատմանը:

Գագիկ Բաղդասարյան, ԱՄԻ «Նովոստի-Արմենիա» գործակալության տեսաբան

Հեղինակի կարծիքը կարող է չհամընկնել խմբագրության դիրքորոշման հետ

Loading...
Թեմատիկ նյութեր
Բաժնի այլ նյութեր
19:40
31 Մայիսի 2017
Օձերի անսպասելի «գրոհը» Հայաստանում. պատճառներ և հետևանքներ
Վերջին ժամանակներում Հայաստանի մայրաքաղաքում հաճախակի են դարձել օձերի հայտնաբերման դեպքերը:
19:07
30 Մայիսի 2017
Մրրիկ Մոսկվայում. արդյո՞ք տարերքը կհասնի Հայաստան
Մոսկվայի տարածքում մոլեգնած ուժեղ մրրիկը լուրջ վնաս է հասցրել Ռուսաստանի մայրաքաղաքին` քանդելով տանիքներ, կանգառներ, Դոնսկոյ վանքի տապանաքարերը:
11:08
30 Մայիսի 2017
Հայաստան. միֆ և իրականություն
Կյանքիս մեծ մասն ապրելով Սփյուռքում՝ հաճախ նկատել եմ մեր հայրենակիցների յուրահատուկ վերաբերմունքը Հայաստանի նկատմամբ:
20:10
23 Մայիսի 2017
«Արևային» հարձակում. ինչպե՞ս փրկվել մելանոմայից. փորձագետների խորհուրդները
Ամեն տարի մայիսին աշխարհի տարբեր երկրներում նշվում է Մելանոմայի դեմ պայքարի համաշխարհային օրը։
17:51
14 Մայիսի 2017
Հայաստանի ձախողումը «Եվրատեսիլ 2017»–ում. սոցցանցերի առաջին արձագանքները
Հայ երգչուհի Արծվիկը նախօրեին Ուկրաինայի մայրաքաղաքում անցկացված «Եվրատեսիլ 2017» երգի միջազգային մրցույթում զբաղեցրել է ընդամենը 18–րդ տեղը:
19:10
25 Ապրիլի 2017
ԱՄՆ նախագահները և Հայոց ցեղասպանությունը. մեծ քաղաքականություն VS պատմական արդարություն
Յուրաքանչյուր տարի ապրիլի 24-ին աշխարհասփյուռ հայությունը քարացած հետևում է` արդյոք ԱՄՆ նախագահը ապրիլի 24-ին նվիրված իր ավանդական ելույթում «ցեղասպանություն» կանվանի՞ Օսմանյան կայսրությունում 1,5 մլն հայերի ոչնչացումը, թե ոչ:
14:43
24 Ապրիլի 2017
Թուրք «Շերլոկ Հոլմսը» Հայոց ցեղասպանության անհերքելի ապացույց է գտել
Թուրք պատմաբան Թաներ Աքչամը գտել է ցեղասպանության անհերքելի ապացույց, որը «ծխացող ատրճանակ» է անվանել։
15:25
11 Ապրիլի 2017
Հայրենադարձի success story. միասին կարող ենք ամեն ինչ (ԼՈՒՍԱՆԿԱՐՆԵՐ, ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ)
«Նովոստի-Արմենիա» գործակալությունը որպես «Vartanush Grandma» տուրօպերատորի լրատվական գործընկեր շարունակում է մասնակցությունը «Back to Armenia» նախագծին:
22:11
07 Մարտի 2017
Ռուսական «դեսանտ» Հայաստանում կամ կրկին Ադրբեջանին ռուսական զենքի վաճառքի մասին
Հայկական տեղեկատվական դաշտը կրկին փոթորկոտ է։
16:47
01 Մարտի 2017
2017–ի մարտ. ինը տարի անց, կամ անցյալից չքաղված դասեր
Հայաստանում այսօր նշվում է նորագույն պատմության ամենաողբերգական օրերից մեկը։
15:05
24 Հունվարի 2017
Ինչու Թրամփը պետք է ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը. American Thinker
American Thinker հայտնի պարբերականը հրապարակել է «Forbes», «The National Interest» և «Ռուսաստանը գլոբալ քաղաքականությունում» ամսագրերի սյունակագիր, ամերիկագետ Արեգ Գալստյանի հոդվածը:


15:30
19 Հունվարի 2017
10 տարի առանց Հրանտ Դինքի
2017 թ.–ի հունվարի 19–ին լրանոմ է «Ակոս» հայ–թուրքական թերթի խմբագիր Հրանտ Դինքի սպանության 10–րդ տարելիցը։ Դինքի սպանությունը ցնցեց ողջ քաղաքակիրթ աշխարհը։